۱۳۹۳ تیر ۲۴, سه‌شنبه

ایرانی‌ها و مساله اسرائیل و فلسطین

دوستی دارم که خیلی ضد سیاست است. موقع اخبار که می‌شود٬ کانال تلویزیون را عوض می‌کند. وقتی دیگران درباره سیاست حرف می‌زنند٬ یا صدای موسیقی را بالا می‌برد یا اتاق را ترک می‌کند. بعد از سال‌ها گفت فکر می‌کند دلیل تنفرش از سیاست این باشد که یک بار در یک مهمانی خانگی٬ حرف از اسرائیل شد. جر و بحث در ابتدا به داد و فریاد  مهمان‌ها تبدیل شد و نهایتن با پرت کردن صندلی "موافقان" و "مخالفان" اسرائیل پایان یافت. این دوست٬ ایرانی نیست. دعوا بر سر اینکه مقصر اسرائیل است یا فلسطین٬ فقط خاصه ایرانی‌ها نیست. یک تشکیلات دانشجویی چپ آلمان بر سر این موضوع به دو گروه مخالف تجزیه شد. اما: 


یک - عکسی در اینترنت منتشر شده که گفته می‌شود در آن عده‌ای از مردم شهر سدروت اسرائیل دیده می‌شوند که با آوردن صندلی بالای تپه‌های این شهر، به تماشای بمباران غزه نشسته‌اند و با هر صدای انفجار دست می‌زنند و خوشحالی می‌كنند (+). بر فرض درست بودن خبر(تایید شدن آن توسط یک خبرنگار چیزی را نشان نمی‌دهد٬در نوشته‌ای مجزا توضیح می‌دهم) هم این عکس حاوی ۲۰ نفر هم نیست. ولی این اصلن مهم نیست. همین جماعت بیست نفره برای عده‌ای کافی هستند تا خواستار محو یک کشور شوند. آن هم مردم کشوری که در آن هزاران نفر از مردم ساعت پنج صبح بیدار شده٬ به تماشای اعدامی می‌روند که در آن مرگ را تا ثانیه آخر می‌بینند. فکر کنید کسانی با دیدن چنین عکس‌هایی خواستار محو ایران شوند.

دو - بارها خوانده‌ام که اسرائیل با حمله‌اش به فلسطین٬ کار صلح دوستان فلسطینی را سخت‌تر کرده است. حرف٬ به خودی خودش درست است٬ ولی نشان دهنده عدم آشنایی گوینده با سیاست اسرائیل هم هست. چرا که نه صلح دوستان اسرائیلی٬ بلکه جنگ طلبان اسرائیلی دست به چنین حمله‌هایی می‌زنند. طرف فلسطینی هم کار صلح جویان اسرائیلی را سخت کرده. آنجا هم راست و چپ وجود دارد. در اسرائیل هم افراطی زیاد هست. چرا فهمیدنش این قدر سخت است؟

سه - نگاهی بیندازید به صفحه‌های اجتماعی. تصور کنید یک مجله اسرائیلی راست گرا٬ گزینه‌ای از کامنت‌ها را ترجمه کند. آیا واقعن انتظار دارید اسرائیلی‌ها در این باور بمانند که ایران هیچ وقت در صورت داشتن بمب اتمی٬ به آن کشور حمله نمی‌کند؟ 

Balatarin