۱۳۹۲ بهمن ۱۷, پنجشنبه

تاملی بر صحبت‌های روحانی با نخبگان - چرا حقوق بشر یکدفعه مساله ملی می‌شود

روحانی از دانشگاهیان خواسته که در مورد موضوعات مهم٬ فریاد بزنند. دکتر ملکی اما ساعاتی بعد از آن گفته‌ها٬ توسط وزارت اطلاعات دولت روحانی به خاطر حرف زدن در مورد موضوعات مهم احضار شده است. 

روحانی جای دیگری خواسته بود که متخصصین ایرانی مقیم خارج به کشور برگردند و در مبارزه با آلودگی هوا٬ مردم را کمک کنند. حمید بابایی٬ یکی از نخبگان غیر سیاسی ایرانی مقیم خارج٬ در سفری برای دیدار از خانواده٬ بازداشت شده و همچنان زندانی است. 

در خوشبینانه‌ترین تصور می‌توان گفت که روحانی و بدنه اصلی کابینه او با این بازداشت‌ها و تهدیدها مخالف است٬ اما هنوز قدرت کافی برای امن‌تر کر کشور را ندارد (یعنی بگوییم وزیر اطلاعات٬ به دولت تحمیل شده که بعید نیست). اگر چنین نگاهی داشته باشیم٬ می‌توانیم انتظار داشته باشیم که نخبگانی که به هر دلیلی کشور را ترک کرده‌اند به ایران بازگردند و یا دانشگاهیان حرف بزنند؟ 

سوالی مهم‌تر: آیا روحانی اصلن می‌خواهد که دانشگاهیان نظرشان در مورد موضوع هسته‌ای را بگویند٬ حتی اگر با کل سیاست اتمی کشور مخالف باشند؟ برای مثال اگر قسمتی از دانشگاهیان٬ مانند دانشگاهیان کشورهای اروپای غربی٬ به کل مخالف برنامه هسته‌ای باشند؟ 

***

نخبگان داخل کشور مشکلات کشور را می‌شناسند. نخبگان خارج از کشور هم بی گدار به آب نمی‌زنند. هر دو گروه٬ شاید حاضر باشند برای کشورشان فداکاری کنند. مثلن شاید بر این باور باشند که بدون هزینه دادن٬ تغییری اساسی میسر نیست. پس شاید نخبگان حتی آماده زندانی شدن نیز باشند .توجه کنید که اینجا دارم در مورد افرادی حرف می‌زنم که در زمان حال خاموشند و حاضر به هزینه‌دهی نیستند. اما آن‌ها باید حس کنند که هزینه دادن ارزشش را دارد٬ که عده‌ای در آزاد شدنشان کمک جدی خواهند کنند٬ که حرف‌هایشان در جامعه دوام خواهد داشت و فراموش نمی‌شوند. و اینکه اگر زندانی شدند٬ حداقل شکنجه نمی‌شوند. 

حقوق بشر به خودیِ خود مهم است. به دلیل ارزش انسان و انسانیت. اما متاسفانه اهمیتش برای عموم آن‌قدر نیست که اقتصاد و نان شب. از این بُعد که به قضیه نگاه کنیم٬ شاید خوب باشد که امروز مساله حقوق بشر در اقتصاد و محیط زیست گره خورده است. 

Balatarin

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر