۱۳۹۲ دی ۶, جمعه

سکولارها: نیاز به ابراز وجود (حتی لایک زدن کمک می کند) و رهایی از آیت الله های مدرن

سکولارها هنوز در ایران سخنگویی ندارند. اگر هم گروهی، شخص یا اشخاصی را سخنگوی خود می نامند، این اشخاص آن قدر فراگیر نیستند که به عنوان سخنگویان یا رهبران جامعه سکولار ایران به حساب بیایند. اما با توجه به فضای وبلاگستان و صفحه های محبوب فیسبوکی، می توان تصور کرد که جامعه سکولار ایران، بدنه ای وسیع و ظرفیتی بزرگ دارد.

بارها گفته شده که سکولارها راهی جز پناه بردن به اصلاح طلبان یا حتی آیت الله های مدرن تر مانند صانعی یا قبل تر منتظری ندارند. یعنی با امید دفاع روحانیت از حقوق انسانیشان به آن ها پناه ببرند. تقی رحمانی حتی یک قدم جلوتر رفته و می گوید که "دموکراسی خواهان" در ایران نیروی تعیین کننده نیستند، در حالی که روحانیت هست، البته به شرطی که بتواند همراهی کارمندان و روشن فکران را داشته باشد. توجه کنیم که اینجا رحمانی از دموکراسی خواهان می گوید که همه سکولار نیستند. 


"روحانیتِ مدرن" یا روحانیت نزدیک به روشن فکرها اما در سال های اخیر هیچ کارایی ای برای دموکراسی نداشته اند. آیت الله منتظری که به حصر رفت، چه اتفاقی افتاد؟ به بیت های آیت الله صانعی و دستغیب شیرازی که حمله شد، چند نفر تجمع کردند؟ گویا تنها فوت آیت الله ها می تواند تعداد کثیری از مردم را دور هم جمع کند (چون بی خطر است)، نه "فتواهای" آن ها. احتمالن دلیل فتوا ندادن مراجع تقلید هم همین است که می دانند احتمال ضایع شدنشان بیشتر است تا احتمال موفقیتشان. بسیاری از حامیان ایشان، به عنوان وزنه سیاسی در برابر افراطیون خود را طرفدار یا تقلید کننده این گروه از مراجع می نامد و حاضر نیست خود را شهیدِ راهِ فتوای ایشان کند. 

به نظر می آید که رحمانی  و همفکرانش با جامعه جوان ایران آشنایی خوبی نداشته باشند و هنوز غرق در دوران جوانی خود و ایده های دکتر شریعتی و بازرگان مانده باشند. 

سکولارها اگر می خواهند موفق شوند، باید سعی کنند خودشان صدای خودشان باشند، به امید روحانیت ننشینند، چرا که روحانیت هیچ دلیلی برای کمک به قدرتمند شدن آن ها نمی بیند. وقتی از روشن فکران مذهبی  مذهبیون متعادل مانند کدیور و سروش نمی توان انتظار داشت گفتمان سکولار را تقویت کنند، از آیت الله صانعی ها چنین انتظاری داشتن کاملن غیر منطقی است. 

سکولارها باید بدانند که نیروی اجتماعی و پتانسیال سیاسی دارند و البته در این مورد واقع بین باشند. پس قبل از هر چیز، نیاز است که "خاموش ها" ابراز وجود کنند و صدای همفکرانشان را تقویت بخشند. این چیزها حتی با لایک زدن صفحه های فیسبوکی ونوشته های وبلاگی نیز میسر است. البته که بهتر است در گفتگوها شرکت کنند و نظراتشان را اینجا و آنجا بگویند.  

Balatarin

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر