ه‍.ش. ۱۳۹۲ آذر ۲۹, جمعه

چرا عقب افتاده ایم؟


مجبوریم وقتمان را تلف حقوق بشر کنیم، چون فعالان حقوق بشر دستشان آنقدر بند است که حمایت لازم دارند. وقتمان صرف توضیح دادن درباره موضوعاتی اینچنینی شده:

- آیا رئیس جمهور ایران اجازه دارد با رئیس جمهور آمریکا دست بدهد یا نه؟
- فیسبوک برای مبارزه با حکومت ایران درست نشده است. 
- فلان وکیل فقط دارد وظیفه اش را انجام می دهد.
- اندروید و اپل با هدف تخریب اسلام درست نشده اند.


باید از یک طرف به ارزشی ها و از طرف دیگر به ناسیونالیست ها و پان ها توضیح دهیم که با حمله هاشان به کامنت دانی هامان تاریخ را تغییر نمی دهند، بلکه فقط خودشان را منفور می کنند. 

 وقتمان صرف این می شود که بگوییم زن مردم را در خیابان آزار ندهند، که لباسش ربطی به آن ها ندارد. 

مساله این است که همه موارد بالا حیاتی اند، ولی هم وقت می برند، هم اعصاب انسان را خراب می کنند. 

حتی اگر بخواهیم کاری غیر سیاسی کنیم، باید بترسیم که شاید دستگیر شویم یا شرکتمان را تعطیل کنند. 

روحانی از ایرانیان ساکن خارج خواسته به ایران برگردند. خواسته که متخصصین بیایند و مشکلات آلودگی هوا را رفع کنند. آن ها ولی از کجا بدانند که اگر برگردند، دستگیر نمی شوند و شلاق نمی خورند؟ بساط کارشان تعطیل نمی شود؟ ممنوع الخروج نمی شوند؟ فرزندانشان کهریزکی نمی شوند؟

دولت باید قسمتی از این مشکلات را حل کند. ایرانی های داخل ایران خودشان خیلی چیزها را درست می کنند. خیلی از متخصصین ایرانی مقیم خارج هم منتظر روزی هستند که آسوده خاطر به کشور برگردند تا بتوانند خدمت کنند. 

Balatarin

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر