ه‍.ش. ۱۳۹۲ شهریور ۲۳, شنبه

کارنامه 41 روز اول روحانی


41 روز است که روحانی رئیس جمهور ایران می باشد. از روز اول مشخص شدن کابینه روحانی، بیشتر امیدها به سیاست خارجی او بود، ولی کمتر کسی فکر می کرد وزارت خارجه اش با چنان درایتی سال نو را به "همه یهودیان" تبریک بگوید. حالا در وبلاگ های سرسخت ترین مخالفین  جمهوری اسلامی هم می توان نقدهایی بر واکنش نتانیاهو را خواند و امید به تغییراتی واقعی را مشاهده نمود.  


عده ای از منتقدین روحانی می گویند به "حرف نیست، به عمل است". در سیاست خارجی اما حرف می تواند "اعلام جنگ" یا "خوش آمد گویی" در یک استقبال رسمی باشد. حرف می توانند از نوع "هولوکاست افسانه بود" و "هولوکاست فاجعه بود" باشد. در کل، حرف منجر به عمل می شود. با تغییر یک لغت می توان احترام را جایگزین تحریم کرد. حداقل نصف سیاست خارجی به حرف است. 

و اما در مورد سیاست داخلی: هر چند با توجه به اسامی وزرای کشور و دادگستری امید به سیاست داخلی کمتر از امید به سیاست خارجی می باشد، ولی روحانی در حال پیگیری وعده های داخلیش می باشد (وبسایت روحانی سنج: 8 از 45) و به یکی از قول هایش عمل کرده است: "بازگشایی خانه سینما در ماه اول" با ده روز تاخیر انجام شد که به نظرم این تاخیر قابل بخشش است! 

روحانی قول های زیادی داده و به نظر می آید که می خواهد آن ها را بر آورده کند. هر چند که در دنیای سیاست، و نه فقط در ایران، سیاستمدارها بعد از رای آوردن قول هایشان را فراموش می کنند. بنابراین تا اینجای کار سیاست دولت روحانی قابل احترام است و باید حمایت شود. طبیعتن نقدهایی هم هست، مثلن به وزارت ارشاد، ولی در کل، برای 41 روز اول، روحانی خوب کار کرده. 

Balatarin

۱ نظر:

  1. از کارشکنی ها و تلاش دوستان برای اعلام اینکه هیچی عوض نشده و خوش خیال نباشید هم بنویس.
    یا مثلا از حضور جدید دولتیان در فضاهای مجازی

    پاسخحذف