۱۳۹۲ اردیبهشت ۲۵, چهارشنبه

هاشمی: دیروز، امروز، پس فردا

در مورد انتخابات پیش روی ایران و رای دادن یا ندادن، همچنان تصمیم نهایی ام را نگرفته ام (هنوز دنبال جواب های موافقین و مخالفین شرکت در انتخابات برای این سوال ها هستم). اکثریت اطرافیانم در فضای مجازی اما دارند در مورد رای دادن یا ندادن به رفسنجانی بحث می کنند. خواستم به چند نکته اشاره کنم:

تا اینجای کار نظر خلجی (+)، سلامتیان، علیجانی (+) و فرجامی (+) نسبت به حضور رفسنجانی مثبت می باشد. اینکه این گونه نظرها بازتابی گسترده و حتی یک کلاغ چهل کلاغی می یابند، کاملن عادی است. در همه جهان هم همین طور است. وقتی که اوضاع کشوری خراب می شود، مردم به بعضی چهره ها زیاد از حد امیدوار می شوند. نظیرش را در دهه گذشته هم در آمریکا دیدیم و هم در فرانسه.

اما آیا این یعنی من هیچ دل خوشی به هاشمی ندارم؟ نه، این طور نیست!

به نظر من هاشمی می تواند نقش یک "شروع کننده" را بازی کند. یعنی نقش فردی که فضای سیاسی - اجتماعی را کمی باز می کند. اما از یاد نبریم که باز شدن زیاد فضا در دراز مدت، به نفع هاشمی نیست، به این معنی که برگزاری دادگاه های عادلانه در مورد هاشمی و هاشمی ها و مطرح شدن دوباره خیلی چیزها و باز شدن پرونده هایی که از آن اطلاعی نداریم، باب دل هاشمی نخواهد بود. با این وجود به نظر می رسد که باز شدن نسبی فضا در شرایط کنونی برای بقای هاشمی در قدرت ضروری باشد.

سوال مهم من این است:

اطرافیان هاشمی، شخص هاشمی و مخالفان قدیمی هاشمی که اکنون از او حمایت می کنند، فکر چند سال آینده اش را هم کرده اند؟ و اصلن آیا در ایرانی که فردایش معلوم نیست، می توان دراز مدت برنامه ریزی کرد؟ یا نه، فعلن فقط باید فکر بقا کرد وبس، حرفی که دو تا چهار سالی یکبار تکرار می شود ...

Balatarin

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر