۱۳۹۱ مهر ۲۷, پنجشنبه

پاسخ به یک "سلام"


یک - تعدادی از اقوام میرحسین موسوی و زهرا رهنورد روزسه شنبه با این دو همراهِ در حصرِ جنبشِ سبز دیدار کردند. موسوی به حاضران گفت که سلام من را به ملت ایران برسانید. (منبع: کلمه)

دو - به یاد نمی آورم که یک سلام این همه جنجالی بوده باشد. واکنش عده ای جواب دادن به آن سلام بود. جواب دادن به آن سلام خود یک عالمه واکنش به وجود آورد. 

سه - یک سری از واکنش ها از این جنس بودند: بت سازی نکنید، موسوی همان شخصی است که می خواهد ایران را به دوران طلایی خمینی برگرداندو ... . تو گویی جواب سلام دادن، که رسم ادب است، نماد بت سازی شده! کامنت زیر مرا به فکر نوشتن این یادداشت انداخت:
"بخدا تا همین چند وقت پیش دوستان ابایی نداشتند از شر کردن عکس میرحسین با اشعار عارفانه عاشقانه از حافظ و رفقا "
نمی دانم چرا طرفداران موسوی (یا هر سیاستمدار دیگری) باید از پخش کردن عکس او با اشعار عاشقانه ابایی داشته باشند؟ پخش کردن و شعار و اشعار برای تبلیغ یک شخصیت سیاسی همه جای دنیا عادی است (نگاه کنید به فضای انتخاباتی در آمریکا)، ایرادش در مورد یک زندانی سیاسی را به هیچ وجه نمی فهمم!

چهار - به ترس انداختن رقیب سیاسی همانا کار چماقداران بُوَد و مخالفان آزادی بیان. 

پنج - حقیقت این هست که مرا طرفدار موسوی نمی دانند. درست هم می گویند، چرا که به معنای کلاسیک آن، طرفدارش نیستم. دلم اما برای طرفداران و مبلغان متینش تنگ شده است. طبیعتن افراطیون را دوست ندارم. آن ها که می گویند "اتحاد" یعنی هر آنچه رئیس جمهور منتخب ملت گفت و "راه دموکراسی همین است که ما می گوییم" را دوست ندارم. دوست دارم که طرفداران میر حسین آزادانه و بدون ابا عکسش را پخش کنند.

شش - عکس بالایی زیباست، چون رنگارنگ است.
موسوی همواره بر رنگارنگی جنبش سبز تاکید می کرد. جای خالیش به شدت احساس می شود. 

در این زمینه
بخوانید نوشته زیبای مدیار را سلامت را نمی‌خواهند پاسخ گفت

Balatarin

۱ نظر:

  1. hamin rooz hasst keh regime akhoodeh jenayatkar khamenei ba salami keh mousavi beh melateh iran dadaeh sanegoon shavad.kash in hazrat az habss shodaneh khodash shekveh mikard,defa az hoghoogheh mardom pishkeshash.

    پاسخحذف