۱۳۹۱ مهر ۱۶, یکشنبه

خنده ها و ارزش ها

یکم - در یک کشور دموکراتیک مانند آلمان نه تنها می توان به ریش صدرِ اعظم الله مرکِل خندید، بلکه حتی می توان ارزش های "اتحاد آلمان" را هم به طنز گرفت و آن را در شبکه دو آلمان با بودجه دولتی تامین مالی کرد.

در ویدیوی زیر، سر دبیر مجله طنز "تیتانیک" با دوربین شبکه دو به طرف آنجلا مرکل می رود و سعی می کند او را کمی به به چالش بکشد. آنگلا مرکل در آلمان شرقی به دنیا آمده است. مراحل برگزاری جشن در ایلات بایرن آلمان است. مجری از مرکل می پرسد: "چقدر دیگر طول می کشد تا استاندارد زندگی بایرن مانند آلمان شرقی شود؟" (اشاره به وضع نه چندان خوب اقتصادی با استفاده از محل تولد آنگلا مرکل) بادی گارد مرکل او را کنار می زند (مراسم کاملن رسمی است و جایی برای مصاحبه با خبرنگار نیست، چه رسد به طنز ). مجری اعلام می کند که گویا برنامه هویته شو (Heute Show)، دشمن اول حکومت آلمان شده است (خنده حضار - صد البته در آلمان این حرف ها شوخی اند و کسی آن ها را جدی نمی گیرد، چرا؟).

 دوم - مسلمن بیشتر سیاستمداران آلمان از این گونه دلقکان سیاسی و دوستانش دل خوشی ندارند. ولی این وظیفه قانونی حکومت آلمان است که آزادی این اشخاص را پاس بدارد. در مورد کاریکاتوریست های ضد اسلامی یا مسیحی نیز حکومت آلمان چنین وظیفه ای را دارد.

شاید بگویید که لازم نیست دولت آلمان جان چنین افرادی را حفظ کند، چرا که کسی دنبال کشتن این افراد نیست. صد در صد درست می گویید، ولی آلمان نیز همیشه این گونه نبوده است. جامعه و سیاستمدار آلمانی به این رویه عادت کرده و یاد گرفته اند که صدای دیگران را تحمل کنند.

سوم - متاسفانه در بین منتقدین نظام هم ارزشی های زیادی یافت میشوند:
تقریبن سه سال پیش، عده ای از طرفداران موسوی، نیک آهنگ کوثر را به خاطر کشیدن یک کاریکاتور به مرگ تهدید کردند.

اما دوست دارم جواب این سوال را بیایم:
آیا تحمل مخالفین در بین مخالفین و منتقدین ج.ا. امروز بیشتر از آن روزها شده است؟ آیا فرهنگ تحمل ما ایرانی ها بالا رفته؟ فکر می کنم طنز و برخورد با طنز مقیاش خوبی برای اندازه گیری تحمل یک جامعه باشد!



Balatarin

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر