۱۳۹۱ فروردین ۲۷, یکشنبه

خواهشی از سیلسی نویسان: لطفن فقط بدترین ها را نقد نکنید

پیش نوشت: این نوشته نخستین بار در خودنویس منتشر شده. 

اصلاح طلبان، سلطنت طلبان، جمهوری خواهانِ مخالف اصلاح طلب، طرفداران حکومت؛ اینها همه طرفداران و تبلیغ کنندگانی دارند که چرت و پرت زیاد می گویند و سعی بر کوبیدن حریف دارند و استدلال برایشان مهم نیست. این امری است عادی. 

تاسف بار اما این است که بسیاری از مغزهای همه این گروه ها با استفاده از این چرت و پرت ها سعی بر این دارند که عدم حقانیت گروه های دیگر را اثبات کنند. اثبات کردن مزخرف بودن حرف های مزخرف، نه هنر است نه با ارزش، وقت کشی خود و خواننده است. نقد گزاف گویی های چند طرفدار، نقد آن تفکر نیست. نوشته وقتی پربار می شود که نقدهای اساسی مورد چالش قرار گیرند و به سوال های اساسی جواب داده شود و یا سوال های جدیدی به وجود آورد.

نقد شخصیت ها تفاوت چندانی ندارد. می توان برای کوبیدن اصلاح طلبان، فقط از کواکبیان نام برد و او را به عنوان نماد اصلاح طلبی معرف کرد وبه روی خود نیاورد که اصلاح طلبان محبوبی هم وجود دارند مانند تاجزاده و دکتر خزعلی. یا برای کوبیدن سلطنت طلبان گفت خسرو فروهر دروغگوست ولی اسمی از نقد پذیری رضا پهلوی نبرد. یا در نقد اصولگرایان فقط از امام جمعه خاتمی یاد کرد و از مطهری اسمی نبرد. فکر کنم موافق باشید که اینگونه نه کسی را با خود همراه می کنیم و نه کاری را به جلو می بریم. بیشتر کم آوردن  خود در استدلال را نشان داده، خواننده را از خود می رانیم.

Balatarin

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر