۱۳۹۰ شهریور ۱۵, سه‌شنبه

متحد شویم ... اما چگونه؟!

نوشته شدن برای ایرانیان مقیم خارج از کشور

بارها و بارها شنیده ایم و خوانده ایم که چه مهم است اتحاد برای آزادی! ولی افسوس که شعاری ماند که جامه عمل نپوشید، حتی اگر از ته دل گفته می شد... عدم اتحاد آزادی خواهان، مشکلی است  که فکر می کنم کمتر در ایران لمس شود. در خارج اما مشکلی است بزرگ که می تواند در رسیدن ایران به آزادی و دموکراسی به صورت منفی موثر باشد.

بر آن شدم که راه حلی بیابم، پیشنهاداتی دهم که چگونه می توانیم بدون هزینه متحد شویم. اتحاد و نزدیک تر کردن طرفداران گروه های مختلف دموکراتی خواه (و نه امثال مجاهدین خلق، که هیچ اتحاد و همکاری ای با آن را نه تصور می کنم نه خواستارشم) یکی از مهم ترین دلایل شروع  وبلاگ نویسی من به فارسی و انگلیسی بوده است (وبلاگ نویس را به زبان آلمانی شروع کردم).

یکم - اندر مشکلات پرچم

مساله: کوتاه بگویم که مشکل عده ای این است: شیر و خورشید یا سبز؟ با کدامین پرچم تظاهرات کنیم. عده ای بر سر این مساله حاضر نیستند با هم در یک تظاهرات شرکت کنند.

برای یافتن راه حل، همیشه لازم است مساله را خوب فهمید و تحلیل کرد. بر خلاف تصور بسیاری، این مساله چندان هم بچگانه نیست! در ابتدا باید هر دو گروه را درک کرد:

چندی از دلایل دو گروه:

گروه یکم، طرفداران پرچم ایران با آرم شیر و خورشید، که همگی سلطنت طلب نیستند، عشق به میهن و فرهنگ قدیمی ایران و نیز بیزاری از جمهوری اسلامی را از دلایل خود برای استفاده از این پرچم می دانند. به استدلال آنان شیر و خورشید پرچمی است که از زمان صفویان (در حقیقت از زمان اسمائیل دوم) شیر و خورشید آرم ایران بوده است. عده ای هم تصور می کنند که شیر و خورشید همیشه، یا حداقل از زمان کورش کبیر، آرم ایران بوده است، که چنین نیست. بنابرین دلیلی نمی بینند پرچمی را جایگزین آن کنند. عده ای هم از آن می ترسند که افرادی مانند مهاجرانی بگویند سبزها طرفدار ولایت فقیهند (این استدلال را خود  شنیده ام).

شما کدام پرچم را ترجیح می دهید؟ 
این پرچم را چقدر مهم می دانید؟
آیا حاضرید پرچم دیگری را به دست بگیرید؟

گروه دوم استدلال می کنند که سبز رنگ معترضان ایرانی است و باید همرنگ معترضین داخل ایران بود چرا که می خواهند صدای آنان باشند. عده ای از این گروه حاضر نیستند از پرچم شیر و خورشید استفاده کنند، چرا که آن را سمبل حکومت پهلوی ها می دانند و یا حکومتی شاهنشاهی. جمهوری خواهانی هستند که می ترسند اگر زیر پرچم شیر و خورشید مبارزه کنند، مورد سوء استفاده سلطنت طلبان قرار بگیرند که خواهند گفت "این ها همه سلطنت طلبند". 

راه حل:

شخصن دو راه حل را پیشنهاد می کنم:

یک - بهتر راه حل را موافقت بر یک پرچم می دانم. اگر دو گروه توان آن را ندارند یا به هر دلیل گفته یا ناگفتاه ای نمی خواهند زیر پرچم گروه دیگر مبارزه کنند، می توانند بر پرچمی بی طرف مخالفت ها را کنار بگذارند، برای نمونه زیر پلاک مربوط به کورش کبیر 

پلاک مربوط به کورش کبیر

دو - شعار هر دو گروه یکی است. این دو گروه می توانند با هم دیگر، هر کسی با پرچم دلخواه خودش، در تظاهرات شرکت کند.

دوم - حکومت آینده

می توانیم بر این نکته تاکید کنیم که آینده ایران فقط از طریق رای مردم، یعنی رفراندوم می تواند مشخص شود. همه گروه های مترقی بر این امر توافق دارند و باید داشته باشند. مفید است که هم اکنون طرفداران دو گروه از سود و زیان های سیستم های جمهوری، سلطنت طلب و ... سخن بگویند. شرط بر آن است که همه به یکدیگر احترام بگذارند. فحاشی برای اتحاد مضر است و مخالفان یک سیستم را نیز به خود جذب نمی کند.


سوم - با افراطی ها چگونه رفتار کنیم

افراطیونی که به "مردمِ مخالف با طرز فکر خود خود"  بی احترامی می کنند را باید طرد کرد. از آن ها باید فاصله گرفت، حتی اگر خود را طرفدار شما می دانند یا هستند. باید به آن ها آموخت که با فحاشی مخالفیم. این افراد را در توییتر و فیسبوک مسدود کنید.[1] مطمئن باشید که بسیاری از ماموران نظام به اسم مخالفین به اختلافات ما دامن می زنند. در تویتر چند نفری لو رفتند. 
 برای مثال شخصن در توییتر چنین عمل می کنم: "من فلانی را به دلیل بی احترامی به دیگران مسدود کردم."

پاورقی:
[1] در این زمینه: ترول کیست؟
[2] با تشکر از Liss که مرا تشویق کرد که یک نسخه فارسی نیز در این زمینه تهیه کنم. بر این باور بودم که نسخه انگلیسی کافی است، زیرا برای خارج نشینان نوشته شده که بسیاریشان فارسی خواندن را بلد نیستند. 

Balatarin

۱ نظر: