۱۳۹۰ مرداد ۲۹, شنبه

نتیجه لجاجت و خیال پردازی از نگاه تاریخی

یک سال قبل از پایان جنگ جهانی اول، آلمانی ها در خیال خامِ فتح بلژیک از یک طرف و شکست دادن هم زمانِ انگلیس و آمریکا با چند عدد  زیر دریایی از طرف دیگر بودند. اِرتسبِرگر(Erzberger)، وزیر وقت خزانه داری آلمان، متوجه تبدیل آلمان به یک دیکتاتوری نظامی شده بود.  او در سال 1917 گفت:" به دلیل نابینایی سران نظامی که بینشی کافی برای سیاست و ارتشِ ما نداشتند، امکانِ برآورده شدن صلح از بین رفت".


چند ماه بعد که خود او قرارداد آتش بس را در 11 نوامبر 1918 را امضا کرد و در یک سخنرانی در پارلمان آلمان چنین گفت: 
"هر قرارداد صلحی، پایان حسابِ یک جنگ است. هر کسی که جنگ را می بازد، صلح را می بازد، و چه کسی بین ما جنگ را باخت؟ من به شما این را ثابت کردم: کسانی که امکانات یک [قرارداد] صلح شایسته [1] را با بی منطقی بودن و لجاجت خراب کردند، مقصرند. مقصرِ اینکه [قراردادِ] صلحِ شایسته تری ممکن نبود کسانی هستند که حکومت قبلی را حمایت می کردند [...]. چون ما مجبور بودیم قرارداد صلح را امضا کنیم، ما برای گناه آن ها جریمه شدیم. آن ها هیچ وقت [دستشان] از این گناه پاک نمی شود، حتی اگر صد بار بگویند نه. آن ها از این گناه هیچ وقت بخشوده نخواهند شد، نه از سوی ما، نه در تاریخ و نه از طرف خودشان." پروتکل نوشته شده: صدای تشویق و دست زدن از طرف سوسیال دموکراتها (از سمت چپ) و وسط (میانه روها)، صدای غر غر از سمت راست (محافظه کاران).   
زیرنویس:
[1] منظور قراردادی با پرداخت غرامتی بسیار کمتر از قرارداد ورسای است. 
منبع: هفته نامه سایت، 18 آگوست 2011، صفحه 18

Balatarin

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر