۱۳۹۰ تیر ۸, چهارشنبه

چگونه از فیسبوک امن تر و پر اثر تر استفاده کنیم

با توجه به اینکه صدای استفاده کم اثر ما از فیسبوک به آمریکا هم رسیده است بر آن شدم تا فکر کنم چرا از فیسبوک حداکثر استفاده را نمی کنیم و چگونه می توان از فیسبوک مفید تر استفاده کرد.

یک - عضویت دربسیاری از گروه ها، نه تنها فایده ای ندارد، بلکه  خطرناک هم هست!

یکی از بدیهای فیسبوک این است که هر کسی می تواند شما را بدون اجازه ی شما، عضو گروهی در آورد که خود گرداننده اش است. به شما پیشنهاد می کنم، اگر به آن گروه علاقه خاصی ندارید و وقت خواندن مشخصات آن گروه و بازدید مرتب از آن را ندارید، سریعن ترکش کنید. بعضی وقت ها نام گروه یک چیزی است که همه دوست دارید، مثلن "گروه طرفدار آزادی زندانیان سیاسی"،  ولی شاید در مشخصات و توضیحات گروه، میان جمله ها نوشته شده باشد که اعضای این گروه علاقه خاصی به فلان گروه سیاسی دارد. من شخصن  تا به حال چهار بار متوجه چنین امری شده ام: سه بار مربوط به "مجاهدین خلق" و یک بار مربوط به "طرفداران رضا پهلوی" بود. بین این چهار گروه، حداقل یک گروه توضیحات را بعد از چند هفته ای تغییر داده بود و به طور تصادفی به آن گروه نگاهی انداختم و متوجه تغییر توضیحات شدم. فکر می کنم این مورد به خصوص برای فعالان داخلی حائز اهمیت باشد. نیازی نیست که خطرات عضویت در چنین گروه هایی را یادآوری کنم، در صورت بازداشت شدن به بازجوهایتان بهانه ندهید. البته عضویت در گروه هایی با گردانندگان شناخته شده و قابل اعتماد مشکلی ندارد.

همچنین پیشنهاد می کنم فقط در گرو ه هایی عضو شوید که به نظرتان ارزشش را دارند: یا سرگرمتان می کنند، یا از نظرات دیگران بهره می برید یا از اخبار مطلع می شوید و ... . عضویت در تعداد بیش از حد در گروه ها وقتتان را از کار و فعالیت می گیرد. همچنین شما فرصت کنترل گروه هایتان را نخواهید داشت و خطرات یاد شده من، شما را بیشتر تهدید می کند. با کسی هم تعارف نکنید. نیازی نیست عضو صد و هفت گروه شوید که همگی از موسوی یا آزادی فلان زندانی سیاسی حمایت می کنند. مهم ترین آنها کافی است. اگر وقت کردید، از گردانندگان گروه های دیگر بپرسید مشکلشان با گروه های دیگرهم نام  چیست که دست به باز کردن گروه جدیدی زده اند.

دو - اگر می خواهید فعالیت سیاسی - اجتماعی - حقوق بشری شما مخفی باشد، اگر می خواهید مستعار باشید، عوض کردن نام خانوادگی شما به "ایرانی" یا یک چیز دیگر کافی نیست. به یاد داشته باشید که شاید برادر شما یا خواهر شما یا پسرخاله شما که در لیست دوستان شما قرار دارد ، در مشخصات دوستیِتان نوشته باشد که نسبت شما با او چیست و او خود مستعار نباشد. بنابراین شما باید یک حساب کاملن جدید و مخصوص اینگونه فعالیت ها باز کنید.

سه - اگر در خارج از کشور زندگی می کنید، حتمن تهران یا یکی از شهرهای دیگر ایران را محل زندگی خود بنامید، در توییتر همچنین. کار ماموران امنیتی را سخت کنید. این یکی از پیشنهادهای چندی از کارشناسان کامپیوتری و فعالان اروپایی بعد از تولد جنبش سبز به من بود که خودشان هم این کار را کردند. فکر می کنم هنوز هم اثر داشته باشد، با توجه به اینکه چند نفری در ماه های اخیر از طریق فیسبوک ردیابی و بازداشت شده اند. متاسفانه یک خواننده "تمرین دموکراسی" هم در میان این دستگیرشدگان بود. این یکی از حداقل کارهایی است که ما خارج نشینان می توانیم انجام دهیم. ماموران امنیتی، اگر این وبلاگ را می خوانید:  شاید من در حقیقت ساکن تهران باشم و هدفم فقط رد گم کنی باشد که مدام می گویم خارج نشینم و لنگش کن. 

چهار - فقط در گروه هایی که برای فعالیت شما مهم تر هستند از گزینه "هم‌چنین یک رایانامه بفرست به" استفاده کنید.

پنج - همواره به یاد داشته باشید که نیم ساعت فعالیت جدی و طراحی شده مفیدتر از چند ساعت فعالیت بدون برنامه است. همواره با خود فکر کنید چگونه می توان از وقت کم خود نهایت استفاده  و تاثیر گذاری را کرد، حتی اگر کِیفش کمتر یا سخت تر باشد. آیا فعالیت های ما اصلن اثری دارند؟  چگونه می توانیم موثرتر عمل کنیم؟ یادمان باشد که یکی از ضعف های جنبش سبز ضعف در برنامه ریزی آن است.

نوشته مشابه:
مجله اینترنتی نودایران: چگونه متوجه شویم شخص دیگری با نام‌کاربری ما وارد فیسبوک شده؟

Balatarin

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر